Lezing 12 maart: Wiskunde, wetenschap van patronen, personen, structuren

Er valt uiteraard veel te vertellen  over de ontwikkeling van de Wiskunde, vanaf de Oudheid tot in het Heden, en over zijn beoefenaars. Zo heeft de Griekse Wiskunde zich ontwikkeld vanaf zo 400 voor Chr. tot en met zo 400 na Chr., vervolgens ging het verder in de Arabische en Moors-Spaanse wereld tot aan ongeveer 1150 om vervolgens in de (verdere) Westerse wereld tot op Heden tot bloei te komen. Eigenlijk pas heel recentelijk staan de ontwikkelingen in de Wiskunde in Perzië (Iran), Irak en China in de belangstelling zoals die zich voordeden in het verleden , alsook de grafschrift-meetkunde-stellingen in Japan. In mijn voordracht hoop ik enkele van die zaken te preciseren door  “voortrekkers” ervan onder de loep te nemen. Bovendien wil ik u meenemen met enkele keuzes uit gemakkelijke wiskundezaken (inderdaad, gemakkelijk), te putten uit: het eenvoudigste bewijs van de Stelling van Pythagoras, het Antikythera mechanisme van Archimedes, het Dandelin ijsje in België, Pascal’s Hexagonale Stelling met een invloedrijk nieuwtje, Morley’s stelling gevonden eind 19-de eeuw, landelijke onrust bij het wiskunde-eindexamen van 1958, het bijzondere van de betrekking 9 – 8 = 1 , het meest recent ontdekte priemgetal, het stapelen van bollen volgens Keppler, het opbergen van bankbiljetten in een soort meetkundige portefeuille, het boek getiteld “Van Ahmes tot Euclides”, enz. . Aandacht zal ondertussen gegeven worden aan het wetenschappelijk werk van enkele oud-wiskundeleraren van het Gymnasium Haganum en aan Haagse wiskunde personages. Om de voordracht te kunnen volgen is slechts een rudimentaire kennis van schoolwiskunde nodig.

Iedereen is daarom van harte welkom!

Samenvatting Lezing door Robert van der Waall.