Verslag: Lezing Jan Pronk

VLUCHTEN KAN NIET MEER

Op dinsdag 16 februari sprak Jan Pronk op het Haganum over migratie. De aula zat vol met leerlingen, leden van Socialiter, leraren en andere genodigden. Met zijn grote bevlogenheid wist Pronk zijn gehoor van begin tot eind te boeien. Hij nam ook ruim de tijd voor het beantwoorden van vragen, waarbij hij consequent voorrang gaf aan leerlingen. Keer op keer herhaalde Pronk dat we moreel verplicht zijn onze grenzen open te houden voor mensen die door oorlog, onderdrukking en geweld op drift zijn geraakt. Maar ook voor mensen die de dupe zijn van economische of ecologische ontwikkelingen. Hij nam dan ook expliciet afstand van het huidige regeringsbeleid en de huidige PvdA-koers (plan Samson) waarin het streven om de huidige instroom aanzienlijk te beperken centraal staat. Het belang van ons “comfort” valt in het niet bij dat van alle migranten, aldus Pronk. Als klap op de vuurpijl waagde hij zich aan de voorspelling dat de migratiedruk nog jaren, misschien wel decennia zal aanhouden (“wen er maar aan”) en dat we die instroom vanwege de vergrijzing van onze eigen bevolking juist nodig hebben. Tot slot stak hij de hand in eigen boezem: “mijn generatie heeft fouten gemaakt” en deed een appèl op de jeugd “en jullie moeten het daarom beter doen”.